| تبليغات | X |
FreeCod Fall Hafez
ماهنامه امید همزیستی
فرهنگی ادبی اجتماعی آزاد و غیر وابسته
شماره بیست و یکم سال دوم سنبله ۱۳۸۸ سپتامبر ۲۰۰۹
ايجاد جامعه قانونمند و مرفع ممكن نيست مگر از طريق محو ناداني ناداري بيكاري وبيماري پس بياييد براي مبارزه جدي در راستاي رهايي از مشكلات فوق با عزم متين گام برداريم
حقیقت برنده است
سید پرویز کامبخش دانشجوی سال سوم دانشکده ادبیات، دانشگاه بلخ بلاخره بعد از 2 سال کشمکش های ناسالم توانست به حق اساسی خویش که همانا رهایی از زندان با دریافت تمام حقوق مدنی و سیاسی است دست یابد.
سید پرویز کامبخش که در عقرب 1386 بازداشت شد و 11 دلو همان سال از سوی دادگاه ابتدایی در بلخ به شکل شتابزده و بدون تعمق در قضیۀ وی به اعدام محکوم گردید و در حمل سال گذشته به کابل منتقل شد. در 30 میزان سال گذشته به 20 سال حبس محکوم شده که این رای در 20 حوت همان سال توسط دادگاه تجدید نظر نیز تایید گردید.
این اقدام مایوسیت جوانان را که علاقه به کسب علم و دانش داشتند به بار آورد. زیرا که آنها می گفتند، بزرگان گفته اند: پرسیدن عیب نیست، اما ندانستن عیب است.
جرم پرویز کامبخش این بود که برای تکمیل معلومات خویش مطالب را از وبسایت ها اخذ نموده و آنرا مطالعه و باهم صنفان شریک ساخت. اگر همین موضوع هم جرم باشد پس میتوانیم بگویم مقصر حقیقی وزارت های اطلاعات و فرهنگ و مخابرات بوده اند. زیرا که آنها نتوانسته اند وبسایت های را که مغایر با دین و فرهنگ ما مطالب نشر می نمایند، ویرایش کنند.
حال صرفنظر از 22 ماه مشکلات که برای سید پرویز کامبخش وجود داشت. رهایی وی تحفۀ است در روز جهانی سواد برای کسانیکه عاشق دسترسی به دانش اند. سید پرویز کامبخش این جوان دانشجو افغانستان را به قصد انگلستان ترک گفت اینکه تا چه مدتی در آن کشور زندگی خواهد کرد مشخص نیست. اما با توجه به جامعه سنتی افغانستان که ممکن بود خطراتی را متوجه پرویز کامبخش بسازد، ترک وی در چنین مقطع یک تصمیم معقول و منطقی میباشد.
زیراکه هنوز هم مشت قانون شکن در افغانستان وجود دارد که همیشه میخواهند مطابق میل خویش رفتار نموده و تمامی اصول را زیر پا گذارند.
در اخیر بار دیگر برای دوستان که چنین سرو صدا ها را به راه می اندازند تذکر میدهیم که تا بعد از این از چنین حرکات شبابزده که میتواند منجر به بدنامی یک دولت و ملت گردد جدآ جلوگیری نمایند.
با رهایی کامبخش حلقات دفاع از خبرنگاران در افغانستان و جهان مسرور شده اند و کسانیکه کاملاَ در مخالفت با اساسات نظام مردم سالار قرار دارند، ناراحت شده اند و این میتواند ضربۀ جدی برایشان پنداشته شود. زیرا که اساسات یک نظام مردم سالار را آزادی بیان و عقیده، حق دسترسی به اطلاعات و برخورداری از تمامی سهولت های است که در یک جامعه برای شهروندان آن فراهم میشود.
پرویز کامبخش در حال مراحل دادگاه خویش را سپری کرد که این مراحل مغایر مواد 7، 3، 5، 127 و 129 قانون اساسی افغانستان بود.
در پایان جدال میان حق و باطل حال میبینیم که حقیقت برنده شده و پرویز رها شده است.
سواد
8 سپتامبر مطابق 17 سنبله مصادف است با روز جهانی واژه زیبایی که برای بهبود وضعیت بشریت داشتنش ضروری است. آن واژه که بعد از یک مدت فعالیت خستگی ناپذیر بدست میآید و انسان زمانی که به آن آراسته شود در راستای جهاد علیه جهالت گام می بردارد، سواد است. گنجی که کس قادر به ربودن اش نبوده اما قابل تقسیم است. چراغی است که نور آن تا دور دست های را روشن ساخته و تا آخرین لحظه حیات آن فرد شعله ور باقی میماند. حیات کننده ایست سالم و سودمند که مانع گرفتاری انسان با فاصله گرفتن اش از مشکلات میگردد.
اگر به چهار حرف این واژه زیبا دقت نماییم به ماهیت واقعی این واژه پی میبریم که س اش سعادت، و اش وحدت، الف اش: ارزشمندی، و دال اش: دلاوری را برای یک ملت به ارمغان میآورد. با توجه به وضعیت ملت ما که متاسفانه حدود 80 در صد افرادش بسواد میباشد، نمیتوان گفت که این ملت از اصول نامبرده برخوردار است از همان سبب در سی سال گذشته این ملت نتوانسته است ارزشهایی را که به اساس آن وحدت یک ملت شکل میگیرد در یافته و سعادت را برای خویش کسب نماید. در میهن ما متاسفانه از اینروزها به عوض تحلیل تجلیل میشود که این خود در راستای جلوگیری به پی بردن ماهیت واقعی آن موضوع مانع میشود. پس بهتر است در تمامی اوقات تلاش خویش را برای آگاه ساختن دیگران از ارزش سواد متمرکز نموده و آنها را از اهمیت این گوهر گرانبها که یار همیشگی در زندگی میباشد، مطلع سازیم.
میثاق بین المللی حقوق اشخاص دارای معلولیت
مصوب 13دسامبر2006م درمجمع عمومی سازمان متحد
: اگر زمان ارائه گزارش يک دولت عضو به پايان رسيد ه باشد، کميته می تواند دولت عضو مربوط را از نياز بررسی اجرای ميثاق مطلع سازد. اگرگزارش مربوط در ظرف سه ماه بعد از ارائه اطلاعيه ارائه نگردد کميته از دولت عضو مربوط دعوت خواهد کرد تا در چنين بررسی اشتراک کند. مفاد بند 1 اين ماده بر پاسخ دولت عضو مربوط از طريق ارائه گزارش اجرا خواهد شد.
3: منشی عمومی سازمان ملل متحد، گزارشات را برای همه دولت های عضو مهيا خواهد کرد.
4: دولت های عضو گزارشات خود را وسعياً برای مردم در کشور های خود مهيا نموده، دسترسی به پيشنهادات و توصيه های عمومی مربوط به آن گزارشات را سهيل خواهند نمود.
5: در صورتی لزوم، کميته گزارشات دولت های عضو را به مؤسسات تخصصی، صندوق ها و برنامه های سازمان ملل متحد و ديگر نهادهای صالح به منظور رسيدگی به درخواست نياز برای مشاوره و مساعدت فنی همراه با ملاحظات و توصيه های کميته درباره اين درخواست ها، ارسال خواهد کرد.
ماده37- همکاری فی ما بين دولت های عضو و کميته:
1: دولت های عضو با کميته همکاری ميکند و به اعضای آن کمک خواهند کرد تا مأموريت خود را به سر برسانند.
2: کميته در رابطه خود با دولت های عضو، به شيوه ها و وسائل ارتقای ظرفيت های ملی برای اجرای ميثاق کنونی از طريق همکاری بين المللی توجه خواهد کرد.
ماده38- رابطه کميته با ديگر نهادها:
به منظور مساعد نمودن زمينه های اجرای مؤثر ميثاق کنونی جهت تشويق همکاری بين المللی به آن.
الف: مؤسسات تخصصی و ديگر ارگان های سازمان ملل متحد حق ندارند تا در ملاحظه اجرای آن بخش از ميثاق کنونی که تحت صلاحيت آنها واقع می شود، نمايندگی داشته باشند. در صورتی که لازم بداند، کميـته می تواند از مؤسسات تخصصی و ديگر نهادهای صالح به منظور ارائه مشاوره کارشناسی درباره اجرای ميثاق کنونی در زمينه هايی که تحت صلاحيت آنها قرارمی گيرد، دعوت کند. کميته می تواند از مؤسسات تخصصی و ديگر ارگان های سازمان ملل متحد دعوت کند تا گزارشاتی را در مورد اجرای ميثاق در عرصه های شامل در حيطه فعاليت های آنها، ارائه دهند.
ب: کميته در اجرای مأموريت خود، به صورت مناسب با ديگر نهادهای مربوط ايجاد شده بر اساس معاهدات بين المللی حقوق بشر به منظور تأمين توحيد راهنمايی های گزارشی، پيشنهادات، توصيه های آنها و اجتناب از تکرار و تداخل در اجرای وظايف آنها، مشورت خواهد کرد.
ماده39- گزارش کميته:
کميته هر دو سال يک بار فعاليت های خود را به مجمع عمومی و به شورای اقتصادی و اجتماعی گزارش خواهد داد، و می تواند پيشنهادات و توصيه های عمومی را بر اساس بررسی گزارشات و اطلاعات حاصله از دولت های عضو تهيه کند. اين پيشنهادات و توصيه های عمومی همراه با ديدگاه های دولت های عضو، در صورتی که چنين ديدگاه هايی موجود باشد، در گزارش کميته گنجانيده خواهد شد.
ماده40- کنفرانس دولت های عضو:
1: دولت های عضو، به صورت منظم در کنفرانس دولت های عضو به منظور بررسی مسائل مربوط به اجرای ميثاق کنونی ديدار خواهند کرد.
2: حد اکثر شش ماه بعد از مرعی الاجرا شدن ميثاق کنونی، کنفرانس دولت های عضو توسط منشی عمومی سازمان ملل متحد برگزار خواهد شد. نشست های بعدی توسط منشی عمومی سازمان ملل متحد هر دو سال يک بار يا به درخواست کنفرانس دولت های عضو برگزار خواهند شد.
ماده41- امانت دار:
منشی عمومی سازمان ملل متحد امانت دار ميثاق کنونی خواهد بود.
ماده42- امضاء:
ميثاق کنونی برای امضاء توسط کليه دولت ها و توسط سازمان های واحد منطقه ای در مقر سازمان ملل متحد در نيويارک از تاريخ 30 مارچ2007 مفتوح خواهد بود.
ادامه دارد...
گريه گاه
از عشق از قامت ديوانه وار او
در گرمي تمام جواني تمام جوش
با هاي هاي راهبه هاي فرشته بال
طبل هزار سر ز جنون كوفتم
ولي؛
از سنگساي ناله ي بدرود و بر نگشت
از دره از بهار بنان هميشه سبز
تا خواستم ترانه بسازم
گريستم
لوح مزار هيچ سيه پيچه مرگ نيست
كز سينه من آه و دريغي نبرده است
زخمي نمانده است
در هيچ نعش خويي كه باري نخوانده ام
من ، شاعرانه ريش
چندانكه يك تنن
از استخوان خويش صدائي نمانده ام
بر جان خويشتن
اما: اي يار!
از چار چوب جسته ي ديوار هاي ده
در دفتر خيال بنام كنايه ئي
تا خواستم بهانه بسازم
گريستم
از ماهتاب گل گل پستانهاش را
با بوسه چيده ام
از زهره، مهره دخترئي محرمانه را
با ناز ناز دادن گيسو و گونه شان
رندانه ديده ام
از گفتني به هيچ كجائي نمانده است
چيزي كه من در آن حرفي نگفته ام
چندان كه نام من ، در غبغب برامده و بويگين
شهر آواز ميشود
اما: اي يار
از بته كن كه غربت تلخش مصيبتيست
از بته كن كه دلنگرانيش آفتيست
از هاي هاي شام غريبانه هاي او
تا خواستم فسانه بسازم
گريستم
هرگز!
به مژده هاي هزاران هزار سال، در دور و پيش خويش
كز من به وحشتي رم ميكنند و روي برويم نميشوند
الفت نبسته ام
هرگز!
به سايه هاي تهي از وجود تن
آري نگفته ام
سلامي نكرده ام
اما ميان مجمع در خون نشسته اي
درجيبهايم آتش و در مشتهام سنگ
فواره هاي غصه گريبان و آستين
تنها تر از هميشه
درد عزيز مردم اين گريه گاه را
فرياد كرده ام
كابل -٢٣- حمل-١٣٦٥ هجري ش
تكرار اشتباه
گرچه اشخاص داراي معلوليت قرباني عدم حضور صلح در افغانستان مي باشند اما براي اين قشر توجهي جدي از سوي دولت و جامعه مدني متاسفانه صورت نگرفته است همه ساله مبالغ تحت عنوان تجليل از روز هاي مختلف بمصرف مي رسد اما براي بهبود همان بخش كه روز برايش اختصاص داده شده توجهي صورت نگرفته و تنها تجارت پيشه گان كه در حدود هشت سال گذشته از اين طريق خرچ پگاه و بيگاه خويش را دريافت مي نمودند از طريق بزرگداشت چنين روزها به زر اندوزي پرداخته وهم در هنگام برگذاري محفل معمولادستوركار انها رعايت نمي شود نداشتن توانايي لازم مديريتي از سوي برگزار كننده گان چنين برنامه ها منجر به ان ميشود تا محفل متلاشي شده و انچه كه در ابتدا ذكر شده بود عملي نگردد از سوي ديگر زمانيكه اين افراد مي خواهند در محافل حضور يابند تنها توجه شان به خارجي يان بوده و در صورت كه نماينده گان انها حضور يابند بدون تعيين وقت قبلي فرصت صحبت براي شان فراهم ساخته شده اين محفل را موقع براي تبليغات انها ميسازند اگر در واقعا وطندوست استند پس نبايد در چنين روزها به تجملات و تشريفات تكيه كنيد بلكه بهتر است از اين فرصت فراهم شده براي بررسي ماهيت حقيقي صلح استفاده بعمل اورده و راههاي دلجويي از قربانيان جنگ را در انروز فراهم سازيم اشخاص داراي معلوليت منحيث قرباني عدم حضور صلح در كشور پنداشته شده اما براي شان در چنين محافل موقع مساعد نمي شود تا در ان به بيان مشكلات خويش منحيث يكي از قربانيان عمده جنگ بپردازند گر چه در سال گذشته نيز اين نكته ناراحت كننده را شاهد بوديم و ما اعتراض خويش را از طريق اين نشريه بيان كرديم اما نداشتن گوش شنواي گرداننده گان و چشم بيناي برگزار كننده گان محفل مانع مشاركت فعال اشخاص داراي معلوليت در روز جهاني صلح شد.
امید همزیستی
فرهنگی، ادبی، اجتماعی، آزاد غیر وابسته
شماره هژدهم سال دوم جوزا ۱۳۸۸ برابر با جون ۲۰۰۹
افغان وطنم !
ده و دیارت نازم
برنام نیکوی تو من اشعار سازم
گویم میهن تا که شوم پیر بسی
در خدمت تو من سر و جان را بازم
انتخابات؟ یا انتصابات؟
در 22 جوزا مردم ایران برای گزینش رئیس جمهور شان به کنار صندوق های رای میروند خوب است که بدانید نظام حاکم در ایران متفاوت با تمام دول منطقه از نگاه ساختاری بوده در رأس رژیم یک روحانی قرار داشته که مردم در انتخاب و یا اضلش صلاحیتی ندارد رئیس جمهور در ایران نه مانند افغانستان، پاکستان نقش اجرائی و نه هم مانند هند و آلمان نقش تشریفاتی دارد بلکه حد اوسط بوده صلاحیتش تا اندازه است که رهبر رژیم برایش اجازه میدهد. محمود احمدی نژاد رئیس جمهور فعلی که یکی از نامزد های دور بعدی نیز میباشد آنقدر صلاحیت دارد که رأسای جمهور قبل آقایان هاشمی و خاتمی نداشتند. زیرا که وی در قلب علی خامنیی برای خود آشیانه ایجاد نموده ، پیروزی وی در دور گذشته به عقیده اکثر آگاهان امور نشعت گرفته از حمایت مستقیم آقای خامنیی بود حتی پسر رهبر ایران در ستاد انتخاباتی محمود احمدی نژاد ایفای وظیفه میکرد. از سوی دیگر اگر به سخن رانی های یک ماه گذشته خامنیی نظر بی اندازیم از لا بلای گفته هایش حمایت وی را از محمود احمدی نژاد در می یابیم زیرا که او از مردم تقاضا کرده : به کسی رای دهید که تجمل گرا نباشد از اشرافیان جامعه نبوده بیشتر با فقراء همنشینی داشته باشد و همچنان در مقابل جهان از موقف جدی برخوردار باشد. این همه مشخصاتیست که محمود احمدی نژاد در چهار سال گذشته داشته است بیا ئید به بقیه نامزد ها هم نظری بی اندازیم: میر حسین موسوی صدر اعظم سابق، مهدی کروبی رئیس اسبق ولسی جرگه و محسن رضائی فرمانده اسبق سپاه پاسداران همراه با محمود احمدی نژاد چهار چهره یی هستند که از سیستم نظارت جدی شورای نگهبان آن کشور جان سالم به در برده اند. محسن رضائی و محدی کروبی در دور گذشته نیز با محمود احمدی نژاد رقابت نموده اند به نظر نمی رسد حال هم بتوانند محمود احمدی نژاد را از کرسی ریاست جمهوری ایران تکان دهند. زیرا همان طوریکه در بالا ذکر شد محمود احمدی نژاد حمایت بی دریغ و سر شار علی خامنیی را با خود دارد بیایید حال به این نظر توجه کنیم که در صدر مطلب ذکر شده بود، انتخابات؟ یا انتصابات؟ سوال دشواریست و پاسخ دادن به آن وقت زیاد را می طلبت اما یک مقایسه میخواهیم میان دو کشور همسایه هم فرهنگ و هم دین بی اندازیم ایران به 96 ملیون شهر وند و افغانستان با 32 ملیون به قول قانون اساسی طبعه این تفاوت ها را با هم دارند میهن ما در دومین دور دوش به سوی ارگ 44 چهره دارد که ممکن است شمار از این افراد تا تاریخ که فهرست نهائی نامزدان احراض پست ریاست جمهوری اعلام میشود به حد اقل 25 نفر کاهش یابد اما در ایران 475 نفر خود را در این پست نامزد نموده بودند که تنها 4 چهره یکه در بالا اسامی شان یاد شد مورد تأید قرار گرفته و توانستند در روند به ظاهر انتخابات اشتراک نمایند حال به این پرسش پاسخ داده ایم علی الرغم مشکلاتی که درافغانستان وجود دارد باز هم مردم با گزینش متفاوت مواجه اند اما در ایران وضعیت طور دیگریست، تنها یک تعداد خاص مجال اشتراک در انتخابات را دریافت میدارند که خود همه گیر بودن و مشروعیت این روند را تحت شعاع قرار داده این نظر را تقویت میبخشد که انتخابات نه بلکه انتصابات است.