ماهنامه

امید همزیستی

 

فرهنگی                         ادبی                         اجتماعی              آزاد و غیر وابسته

 

شماره هشتم               سال اول                   اسد ۱۳۸۷                    August 2008                                

من درد بدوش شام تار وطنم

دل پخته رنج و روزگار وطنم

آهم همه انتظار، اشکم همه صبر

من خاطره دار حال زار وطنم

قهار عاصی

 

 

آیا ما استقلال داریم؟

در 28 اسد 1298 ه.ش جمعی از شهروندان شجاع افغانستان که اکثریت ملت را تشکیل میدادند تحت رهبری شاه امان الله غازی به استرداد استقلال موفق گردیدند.

حال در 89 سالروز 28 اسد که بنام روز استرداد استقلال نامیده میشود قرار داریم. مرور مختصری می اندازیم به آنچه که از آغاز استرداد استقلال الی اکنون گذشته است.

در این نباید شک داشت که شجاعت و شهامت و فداکاری این ملت بی مثال بوده و همیشه در راستای دفاع از عزت و نوامیس ملی حداکثر کوشش به عمل آورده اند اگر در سال 1298 جمع از جوانمردان افغان به کسب استقلال موفق گردیده بودند. هم افراد که در بهار 1357 استقلال واگذار کردند که نمیتواند تاریخ این جفای عظیم آنها را فراموش نماید.

مصیبت این ملت از حرکت ناخوشایند 7 ثور 1357 آغاز شده و گرچه کوشش میگردد بعد از گذشت سه دهه از آن ایام سیاه تا هنوز هم ملت با تمامی وجود اضرار به جا گذاشته از کودتای 7 ثور را احساس میدارند.

آن روز افغانستان را با عقب گرد واقع ساخت، ملت که در جهان به صلح جویی و داشتن زیست مسالمت آمیز با همسایگان شهرت داشت و توانسته بود خود را به شکل مصون از جنگ های جهانی نجات دهد یکباره به محل تقابل قدرت های بزرگ مبدل شد. مردم ما که ثابت کرده اند هرگز غلام کسی نمی شوند با در نظر داشت تحولات آن زمان قیام را علیه رژیم حاکم آغاز داشته اند که نمیتوانیم حماسه را که در 3 حوت 1357 در چندول کابل و 24 حوت همان سال در شهر هرات بیدار شد فراموش کرد.

آنچه که حال میتوانیم بگویم این است که در سی سال گذشته افغانستان فاقد استقلال در همه عرصه ها بوده و ما تنها به گفتن کلمه استقلال، آزادی و حفظ تمامیت ارضی خود را مصروف ساخته.

و اگر به تعریف دقیق این کلمات زیبا متوجه شویم در حقیقت از این واژه های زیبا تنها حنجره حاکمیت پر بوده و همه ساله در برگزاری جشن ظاهرآ استقلال آن کلمات را خارج سازند.

اگر ما به معنی و مفهوم واقعی کلمه استقلال متوجه شویم به معنی خودکفایی می باشد. کشوریکه 98 در صد واردات و 2 در صد صادرات دارد، کشوریکه نمیتواند در چند کیلو متری ارگ ریاست جمهوری اش امنیت را تامین نماید، کشوریکه در صورت مسدود بودن سرحدات همسایه با فاجعه مواجه میشود و بلاخره کشوریکه نتوانسته بودجه های عادی و انکشافی خویش را از منابع داخلی تامین نماید، چگونه میتواند از استقلال سخن بگوید. این کشور یک روز بنام بستر انگور منطقه مشهور بود اما کسانی کوشش کرده اند که این ملت را از همه عرصه ها عقب براند که میتوان گفت متاسفانه موفق هم شده اند.

ما در محافل همیشه از افتخارات دیروز یادآوری کرده ایم و همیشه مولانا، بوعلی سینا، حکیم ناصر خسرو بلخی، حکیم سنایی غزنوی، رابعه بلخی، سید جمال الدین افغان وغیره را مثال آوردیم. اما امروز چه داریم؟ موج وسیع از تولیدات خارجی از طریق رسانه های ما نشر میگردد زیرا که ما نتوانستیم بدیل آنرا فراهم سازیم به ده ها کشور در افغانستان حضور دارند عمده ترین علت حضور شان را تامین امنیت شهروندان ما میدانند.

حال با این همه مصرف گران مبلغ تحت عنوان بزرگداشت از روز استقلال اضافی نیست؟ و آیا ما با وجود همه این نکات که ذکر شد استقلال داریم؟ در چنین حالت قضاوت را به ملت واگذار مینمایم تا آنها با توجه به وضعیت خود و محیط ماحول شان برای ما پاسخ دهند.

 

 

 

گزارش از بخش حمایت و انکشاف حقوق اشخاص دارای معلولیت

 دفتر ساحوی کمسیون مستقل حقوق بشر- مزار شریف

ماه جولای (2008)

      نتایج وضعیت بحرانی سالهای گذشته نه تنها اساسات زیستی وهمگرایی را نابود ساخت، بلکه حس احیای دوبارۀ آنرا نیز تضعیف کرد. رهایی از این روند درک همنوع بودن وحس با همی می طلبد، و این انسان است که بار چنین مسؤلیت را بدوش کشد و اندیشه کند و سهولت ایجاد کند وهمدرد در هر گونه شرایط نا مناسب با همنوع خودش (انسان) باشد. وضعیت فعلی نا بسامان  کشوراشخاص ناتوان یا قشرآسیب پذیر(اشخاص دارای معلولیت) را بیشتر تحت شعاع قرار داده ،این روند ایجاب دقت وبرنامه های عملی و محسوس را در این راستا می کند

   بر مبنای مشکلات ونا رسایی های فوق وبه تسلسل فعالیت های بخش حمایت و انکشاف حقوق اشخاص دارای معلولیت دفتر ساحوی شمال کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان مطابق پلان عمل یا استراتیژی که  قبلا از طرف این کمیسیون طرح شده، به  تعداد 50 تن از مسؤلین ادارات دولتی، معلمین کودکستان ها، معلولین و معلمین مکاتب از طریق تدویر ورکشاپ ها در راستای آموزش حقوقی پیرامون حمایت از حقوق اشخاص دارای معلولیت در ولایت بلخ ، جوزجان و سرپل آگاهی حاصل نمودند.

-          مقصد : ترویج وحمایت از حقوق اشخاص دارای معلولیت.

-     ملاقات با روسای دوایر و مقامات متذکره بخاطر همکاری هر چه بیشتر در رابطه به حمایت و توسعه حقوق اشخاص دارای معلولیت و چگونگی رفتار با آنها. 

-          توزیع کنوانسیون در ادارات دولتی و مراکز فرهنگی به منظور ارتقای سطح آگاهی شهروندان  در امور اشخاص دارای معلولیت.

-     ملاقات با 18 تن از معلولین در بخش فزیوترپی کمیته صلیب سرخ که تحت تداوی قرارداشتند.و     و ضعیت صحی و روانی ایشان مثبت ارزیابی گردید.

-     تدویر ورکشاپ یکروزه با 25 تن از روسای ادارات دولتی، معلمین مکاتب، معلمین کودکستان ها، مدیریت شهدا و معلولین در ولایت جوزجان. توزیع 10 نسخه از کنوانسیون اشخاص دارای معلولیت به ارگانهای دولتی و غیر دولتی در ولایت جوزجان.

-     تدویر ورکشاپ یکروزه در تالار دفترساحوی شمال کمسیون مستقل حقوق بشر با اشتراک 22 تن از معلمین مکاتب، انجمن دفاع از حقوق زنان، ریاست محترم معارف ریاست محترم صحت عامه و ریاست محترم کار و امور اجتماعی شهدا و معلولین.

-     سفر یکروزه به ولایت سرپل جهت ملاقات با مسول اداری معارف ولایت سرپل جهت اخذ تدابیر . برنامه های بعدی و توزیع 10 جلد کنوانسیون حقوق اشخاص دارای معلولیت برای کارمندان ادارات بخاطر دریافت اطلات کافی در ارتباط با حقوق حقۀ اشخاص دارای معلولیت.

مصاحبه با مسؤل رادیو نهاد در رابطه به گزارش......           

-     کارکرد های بخش حمایت و انکشاف حقوق اشخاص دارای معلولیت و همچنان اعلام همکاری مداوم با ماهنامۀ امید همزستی، چون قسمت اعظم محتویات این نشریه را حمایت از حقوق معلولین احتوا می کند.

-     ملاقات با سرپرست مقام ولایت جوزجان جهت اشتراک یک تن از نمایندگان معلولین به جلسه اداری مقام ولایت تا با شد مشکلات و پیشنهادات معلولین مطرح گردد، این پیشنهاد از طرف مقام ولایت منظور گردید.

نظریات مشمولین ورکشاپ ها:

باز دارندگی تماشای فلم های مستند از کارکرد های معلولین قرار ذیل بیان داشتند.

1 آگاهی از حقوق یکسان اشخاص معلول با سایرین.

2 شناخت انواع معلولیت ها.

3 توانایی معلولین در مقابل افراد اجتماع.

4 مکلفیت های افراد اجتماع درمقابل معلولین.

5 داشتن حقوق در راستای چون اقتصاد ، اجتماع، ابراز نظر در تصامیم، حق رای وحق انتخاب کار.       

 

 

ميثاق بين المللی حقوق اشخاص دارای معلوليت

٢٢ قوس ١٣٨٥هـ ش

مصوب 13 دسامبر 2006 م در مجمع عمومی سازمان ملل متحد

2:  دولت های عضو بايست حق استفاده اشخاص دارای معلوليت را از ظرفيت و صلاحيت قانونی مساوی با ساير افراد در همه جوانب زندگی به رسميت بشناسند:

3:  دولت های عضو بايست تدابير مناسبی را به منظور تأمين دسترسی معلولين به حمايت اعمال  صلاحيت های قانونی آنها نياز اتخاذ نمايند.

4:  دولت های عضو بايست اطمينان دهند که کليه اقدامات مربوط به اعمال صلاحيت قانونی جهت فراهم نمودن حمايت مناسب و مؤثر در جلوگيری از سؤ رفتار، مطابق به قوانين بين المللی حقوق بشر می باشد. در همچو حمايت ها بايد اطمينان حاصل شود که تدابير مرتبط به اعمال صلاحيت قانونی از تعرض به منافع و تأثيرات بی مورد باشد حمايت ها بايست متناسب به ميزانی باشد که حقوق و منافع فرد در اين اقدامات تحت تأثير قرار نگيرد.

5:  بر اساس اين ماده، دولت های عضو بايست کليه اقدامات مناسب و مؤثر را به منظور تأمين حق مساوی معلولين در زمينه مالکيت يا توازث اموال،  اداره امور مالی خود و دسترسی برابر به وام های بانکی، رهن و ديگر اشکال اعتبار مالی اتخاذ نمايند و تضمين نمايند که معلولين به اجبار از دارای های خود محروم نمی شوند.

ماده 13- دسترسی به عدالت:

1:  دولت های عضو بايست دسترسی مؤثر معلولين به عدالت را به صورت برابر با ديگران با در نظرداشت  انطباق مناسب با سن جهت تسهيل نقش مؤثر آنها به حيث اشتراک کننده گان مستقيم و غير مستقيم به حيث شاهد در کليه رسيده گی های قانونی به شمول تحقيق و ديگر مراحل ابتدايی، تأمين نمايند.

2:  به منظور کمک به تأمين دسترسی مؤثر معلولين به عدالت، دولت های عضو بايست آموزش های مناسبی را برای مجريان عدالت به شمول پوليس و کارمندان زندان ها، ازئه نمايند.

ماده 14- آزادی و امنيت فردی:

1:  دولت های عضو بايست تأمين نمايند که معلولين بصورت برابر با ديگران:

الف:  از حق آزادی و امنيت فردی برخوردارند.

ب:  بطور غير قانونی و اجباری از آزادی خود محروم نميشوند و هر گونه محروميت از آزادی مطابق ا قانون بوده، و وجود معلوليت تحت هيچ عنوانی محروميت از آزادی تلقی نميگردد.

2: دولت های عضو بايست تأمين نمايند که اگر معلولين از آزادی خود طی هر نوع روندی محروم شوند، آنها به صورت برابر با ديگران مستحق تضمين های مندرج قوانين بين المللی حقوق بشر هستند و بايد با آنها مطابق با اهداف و اصول اين ميثاق و حکم انطباق موجه برخورد صورت گيرد.

ادامه دارد......

دوشعر از احمد شاه عباب

گفتی که وطن سرخوش وبی غم شده کم کم
فارغ زعزا داری وماتم شده کم کم
ازریشه ندانم که کجا می دمد اما
هرشاخه ی آن باغ، منظم شده کم کم
ازهردو رخ سکه اگر راست بپرسی
بیگانه زهم خانه، مقدم شده کم کم
ناآمده درکیسه ی ماحاصل خرمن
ارباب به اندیشه ی درهم شده کم کم

 

 

*******

 

هر روزه من به رنج نوی گیرمی شوم

افغانستانم وسپرتیرمی شوم

گه سرزمین نفرت وهنگامه ی فرار

گاه شهر صلح وقابل تقدیر می شوم

گه کوهسار قدرت "الله اکبرم"

گه متهم به کفرم وتکفیرمی شوم

هرچه که می رسد به شکر می برم پناه

مدیون کار کاتب تقدیر می شوم

یا بوده ام زمین سلاطین روزگار

یا جایگاه رهزن ورهگیر می شوم

یک می فروشد ودگری می خرد مرا

یعنی شکار هردو به یک تیرمی شوم

 

در آتش غربت

دردمنـــدی کو؟ کـــه بینـــد داغ نــــا معلــوم ما

در ســــــواد دود آه کــــــودک معصــــوم مـــــا

عندلیبی کـــو فتــد  دور از چمـــــن فصل گـــــل

میکنـــــد ادراک درد طــایـــــــر  محــــــروم ما

بهر تهدیدم چرا میگــردی ای گردون که نیست

چیــــز دیگــــر دربساط هستــی معـــــدوم مــــا

از که نالـــم هر نفس کین دشمن پهلـو نشیــــن

هست در راه محبــــت ظـالـــــم و مظلوم مـــــا

جز خدایـــــی کـــو منـزه است از بـالا و زیــــر

کیست تا خوانــد شکایـت  نامــــه منظوم مــــا

کیست خواند در نگاه عشـق  بیرنگی نشـــــان

مذهب مـــــا ملت مــا مشرب مرســـــوم مـــــا

همچو مـاهـی که افتـــــد دور از آغـــــوش آب

مـی تپـــــد در آتش غربت تــــن محروم مـــــا

حیدری وجودی

 

 

آزادی

درشت و هرچه درشت

خشنتر از نگه زخمدوز همشهری

گرفته تر زدل آفتابخانه قرن

(جهنم من و تو)

به برگ برگ کتاب سواد آموزی

به لوحه لوحه مشق

به برج برج جفا کاخهای سرخ و سپید

به تخته تخته زندانهای روی زمین

به روی نان و به پوش شیشه های شراب

به کنج کنج صلیب مسیح

فراز منبر و پیشانی بت بودا

به خط واضح و خوانا

درشت هر چه درشت

به یک قلم بنویس:

آ- زا-دی

آ- زا - دی

قهار عاصی

 

 

ماهنامه

 

 

 

 

 

امید همزیستی

 

فرهنگی         ادبی        اجتماعی                 آزاد و غیر وابسته

 

شماره هفتم            سال اول                 سرطان 1387            July 2008                                

دوستت را آنچنان دوست بدار که به افراط نروی

مبادا روزی دشمن تو شود.

و دشمنت را به اعتدال دشمن بدار

شاید روزی دوست تو شود

حضرت علی (ع)